เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 214 ชีวิตประจำวันของฉินเฟิง
แสงอาทิตย์ยามเช้าสายแรกส่องทะลุผ่านชั้นเมฆ แต่ถูกโล่พลังงานรอบนอกพระราชวังกรองไว้อย่างนุ่มนวล กลายเป็นแสงอุ่นสีทองจาง ๆ สาดส่องลงบนเตียงมังกรขนาดใหญ่ที่จุคนได้ถึงเจ็ดแปดคน
ฉินเฟิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือผิวพรรณที่ขาวละเอียดดุจหิมะ
ซ่งชิงยวนกำลังขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขาเหมือนแมวน้อยที่เชื่องเชื่อ
ใบหน้าอันงดงามของนางยังคงหลงเหลือรอยแดงระเรื่อจากความบ้าคลั่งเมื่อคืน ขนตายาวงอนสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับกำลังจมดิ่งอยู่ในความฝันอันแสนหวาน
เส้นผมสีดำดุจน้ำตกสยายอยู่บนหมอน ตัดกับผิวขาวผ่องจนเกิดความแตกต่างทางสายตาที่รุนแรง
และมุมผ้าห่มที่เลื่อนหลุดออก เผยให้เห็นหัวไหล่กลมมนที่เต็มไปด้วยรอยแดงจาง ๆ นั่นคือ “ผลงาน” ที่ฉินเฟิงทิ้งไว้เมื่อคืนนี้
“ช่างเป็น... สุดยอดจริง ๆ”
ฉินเฟิงยื่นมือไปลูบแผ่นหลังที่เรียบเนียนดุจหยกของนางเบา ๆ สัมผัสอุ่นร้อนที่ส่งผ่านปลายนิ้วทำให้หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ