กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 212 ซูหว่านอี๋ผู้ยุ่งเหยิง
พระราชวังฉิน ยามค่ำคืนมืดมิดลง
หลังจากตรากตรำมาหลายวัน ในที่สุดพระราชวังอันยิ่งใหญ่ที่ลอยอยู่เหนือหมู่เมฆแห่งนี้ก็ได้ต้อนรับเจ้าของกลับมาอีกครั้ง
“ว้าว—! ในที่สุดก็ได้กลับมาแล้ว!”
ทันทีที่ประตูยานเปิดออก หลัวเสี่ยวเหมยก็ร้องตะโกนด้วยความดีใจ เธอโยนถุงขนมในมือใส่เข้าไปในอ้อมแขนของฉินเฟิง ก่อนจะพุ่งตัวออกไปราวกับกระต่ายน้อยที่เพิ่งได้รับอิสระ
“เครื่องเกมของฉัน! เตียงนุ่มๆ ของฉัน! ฉันคิดถึงพวกเธอจะแย่แล้ว!”
เธอวิ่งไปพลางถอดเสื้อขนเป็ดออกไปพลาง เผยให้เห็นเสื้อสเวตเตอร์สีชมพูที่สวมอยู่ข้างใน หางม้าด้านหลังสะบัดไปมา