กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 182 การยอมอ่อนข้อของทุกคน
บานประตูไม้แดงที่ถูกฉินเฟิงเตะจนกระเด็นออกไปนั้น ยังคงนอนบิดเบี้ยวอยู่บนพื้นราวกับศพที่ถูกทอดทิ้ง
ลมหนาวพัดผ่านช่องโหว่ขนาดใหญ่นั้นเข้ามา ทำให้เหล่าผู้มีอิทธิพลที่อยู่ในห้องสั่นสะท้าน
ทว่าสิ่งที่หนาวเหน็บยิ่งกว่าลมหนาวนี้ คือหัวใจของพวกเขาที่เย็นเยียบไปถึงขั้วแล้ว
ฉินเฟิงจากไปแล้ว
แต่ประโยคที่เขาทิ้งไว้ว่า “โลภหนึ่งคน ฆ่าหนึ่งคน” กลับเปรียบเสมือนดาบแห่งเดโมคลีสที่แขวนอยู่เหนือหัวของทุกคน ไม่รู้ว่ามันจะตกลงมาเมื่อไหร่ และจะตัดหัวของพวกเขาให้ขาดกระเด็นเหมือนแตงโมหรือไม่
ภายในห้องโถงเงียบสนิทราวกับป่าช้า
ผ่านไปเนิ่นนาน
“เฮ้อ……”