เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 การขายทอดตลาดเสบียง
ซูหว่านอี๋จัดปกเสื้อให้เรียบร้อย ขณะกำลังจะก้าวเท้าออกจากประตูคฤหาสน์ ร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาเกาะติดเธอราวกับเป็นเครื่องประดับ พร้อมกับโอบกอดแขนของเธอไว้แน่น
“พี่สาวซู~ พาหนูออกไปเที่ยวข้างนอกหน่อยสิคะ~”
หลัวเสี่ยวเหมยกระพริบตาคู่โตที่ดูฉ่ำวาวด้วยน้ำตา มองซูหว่านอี๋ด้วยท่าทางน่าสงสารราวกับลูกสุนัขที่ถูกขังอยู่ในกรงมานานเกินไป
“พี่เสี่ยวเหมย อย่าซนสิคะ”
ซูหว่านอี๋ตบหัวอีกฝ่ายอย่างจนใจ น้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น
“ฉันกำลังจะไปทำงาน ต้องไปตรวจสอบคลังอาวุธและยุ้งฉางเสบียงที่เย็นเยียบพวกนั้น แถมยังต้องรับมือกับพวกจิ้งจอกเฒ่าที่วัน ๆ เอาแต่คิดคำนวณผลประโยชน์ ไม่เห็นจะสนุกตรงไหนเลย”
“เธออยู่ที่บ้านดี ๆ นะ เดี๋ยวฉันกลับมาจะซื้อของอร่อยมาฝาก”
“ไม่เอา!”