เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 158 สัญชาตญาณมนุษย์ไม่อาจทนต่อการทดสอบ
แสงอาทิตย์ยามเช้าสายแรกลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่าน ขึ้นมาเกาะอยู่บนใบหน้าของเสิ่น เหมยกุย ที่ยังคงมีรอยแดงระเรื่อแห่งความพึงพอใจ
ขนตาของนางสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้าด้านข้างของฉินเฟิง แม้ในยามหลับใหลเขาก็ยังคงดูหล่อเหลา ทว่ากลับแฝงไปด้วยความกวนประสาทอยู่ไม่น้อย
เขานอนนิ่งอยู่ข้างกายของนาง ลมหายใจสม่ำเสมอ ราวกับเด็กหนุ่มตัวโตที่ไร้พิษสง
ความทรงจำอันเร่าร้อนเมื่อคืนหลั่งไหลเข้ามาดั่งสายน้ำ
แก้มของเสิ่น เหมยกุย ร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง
นางยื่นมือออกไปโดยสัญชาตญาณ หมายจะสัมผัสใบหน้าของชายผู้นี้ อยากจะออดอ้อนต่ออีกสักนิด อยากจะดื่มด่ำกับอ้อมกอดที่อบอุ่นและปลอดภัยนี้ให้นานกว่านี้
ทว่า...