เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 155 เสิ่น เหมยกุย
ขบวนรถแล่นผ่านประตูเหล็กกล้าที่หนาหนักนั้น และกลับเข้าสู่ฐานทัพปักกิ่งอีกครั้ง
เมื่อเทียบกับความตึงเครียดและความโลภในตอนที่ออกเดินทาง ขณะนี้คนส่วนใหญ่ในขบวนรถต่างมีสภาพมอมแมม หรือเรียกได้ว่ารอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด
พวกเขามองไปยังชายที่อยู่ในรถของตระกูลซู แววตาเต็มไปด้วยความยำเกรง
“พี่ฉิน!”
ทันทีที่เข้าเมือง หลินเลี่ยก็รีบจอดรถข้างฉินเฟิงอย่างอดใจไม่ไหว พร้อมกับเอ่ยคำเชิญด้วยท่าทางกระตือรือร้น
“ปฏิบัติการครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณมาก เขตรักษาการณ์ติดค้างบุญคุณใหญ่หลวงกับคุณ!”
“ถ้าผู้บัญชาการรู้ว่ายอดฝีมืออย่างคุณมาถึงแล้ว คงจะดีใจมาก ไม่สู้... ไปเป็นแขกที่เขตรักษาการณ์หน่อยไหม? ผมจะให้คนเตรียมเหล้าและอาหารที่ดีที่สุดไว้ เรามาดื่มกันให้เต็มที่!”
หลินเลี่ยคำนวณไว้ในใจอย่างดิบดี