กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 ฉันลืมไปแล้ว
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านช่องว่างของผ้าม่าน ลงมาบนเตียงนอนขนาดใหญ่ที่หรูหรา
ฉินเฟิงฝันไปหนึ่งตื่น
ในฝันเขาราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อนที่อบอุ่น
“อืม……”
สัมผัสนั้นช่างวิเศษเหลือเกิน
ฉินเฟิงลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ร่างกายยังคงอยู่ในสภาวะงัวเงียกึ่งหลับกึ่งตื่น
เขาคิดไปเองโดยสัญชาตญาณว่าคงเป็นโทคิซากิ คุรุมิที่มาถวายงานบนแท่นบรรทมเมื่อคืนกำลังเล่นตลกอะไรในยามเช้าอีก
ก็นะ แม่สาวน้อยจอมเจ้าเล่ห์คนนั้นชอบเล่นอะไรแบบนี้ที่สุด