กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 เจ้าช่างมีอารมณ์ความรู้สึกเสียจริง พี่ชาย
ณ ช่วงเวลากระแสลมและฟืนไฟที่กำลังจะจุดติดขึ้นมาอีกครั้ง
"ต๊อก ต๊อก ต๊อก"
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่รู้กาลเทศะช่วงเวลานั้น มันเย็นชา ไร้ชีวิตชีวา และไม่มีความผันผวนทางอารมณ์ใด ๆ
"นายท่าน"
เสียงของซ่งชิงยวนที่เย็นชาดั่งดอกบัวหิมะบนยอดเขาดังขึ้นจากนอกประตู
"หลี่จ้านหลงมาแล้ว อยู่ที่ชั้นล่าง"
ประโยคนี้ราวกับอ่างน้ำแข็งที่สาดโคมลอย ดับบรรยากาศอันเย้ายวนภายในห้องนอนลงในพริบตา
ร่างกายของซูหว่านอี๋แข็งเกร็งขึ้นทันที สีหน้าที่เดิมทีแดงก่ำแปรเปลี่ยนเป็นซีดขาวราวกับกระดาษในพริบตา