กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 99 ผมแค่ขอจับขา
เสียงอึกทึกและแสงสีอันหรูหราของงานเลี้ยงถูกตัดขาดออกไปจากโลกภายนอกด้วยประตูรถที่หนาหนัก
โลกทั้งใบราวกับเงียบสงบลงในวินาทีที่ปิดประตูรถ
ฉินเฟิงและซูหว่านอี๋นั่งเคียงข้างกันที่เบาะหลังอันกว้างขวาง
คนขับรถเป็นคนขับส่วนตัวของซูหว่านอี๋ เขาเป็นชายวัยกลางคนที่เงียบขรึม ตั้งแต่ขึ้นรถมาเขาก็ไม่พูดอะไรสักคำ ราวกับเป็นหุ่นยนต์ที่ผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี