เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 ความภักดีและการทรยศ
“พี่ฉิน เชิญ!”
หมาป่าดำเบี่ยงตัวไปด้านข้าง แล้วยกมือทำท่าเชิญ
เขาจงใจมองข้ามเรื่องลำดับอาวุโส และกลับมาเรียกกันว่า “พี่น้อง” อีกครั้ง ราวกับความไม่พอใจทั้งหมดเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น
เหล่านักโทษในทางเดินแยกออกเป็นทางโดยอัตโนมัติ พวกเขามองหมาป่าดำพาชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่งเดินผ่านไปด้วยสายตาเปี่ยมความสงสัยและไม่เข้าใจ
จุดหมายแรกของหมาป่าดำคือเขตแรงงานปรับปรุงความประพฤติของเรือนจำ
ประตูเหล็กหนาหนักถูกนักโทษสองคนช่วยกันผลักเปิดอย่างยากลำบาก กลิ่นอับขุ่นที่ผสมระหว่างกลิ่นเหงื่อ น้ำมันเครื่อง และความสิ้นหวังพุ่งเข้าปะทะใบหน้า
ภายในโรงงานกว้างใหญ่ ผู้รอดชีวิตชายหลายสิบคนที่สวมเสื้อผ้าขาดวิ่นกำลังทำงานใช้แรงอย่างหนักเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน ภายใต้การเฆี่ยนตีและตะคอกด่าของผู้คุมงาน
บางคนกำลังซ่อมรถที่ชำรุด บางคนใช้เครื่องมือเรียบง่ายลับเหล็กเส้นให้กลายเป็นหอกแหลมคม ส่วนคนอื่นกำลังหลอมเศษเหล็กที่เก็บมา แล้วหล่อเป็นชิ้นส่วนของสิ่งก่อสร้างป้องกัน