เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59 สุนัขที่ไม่กัดคน
คฤหาสน์ของหลี่เทียน ห้องโถงชั้นหนึ่ง
โคมระย้าคริสตัลนำเข้าจากอิตาลีอันหรูหรา ส่องแสงกะพริบติดๆ ดับๆ ภายใต้กระแสไฟที่ไม่เสถียรจากเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล
กลางห้องโถง พรมเปอร์เซียโบราณมูลค่าหลายล้านที่เดิมปูอยู่ตรงนั้น บัดนี้ถูกยกกองไว้ด้านข้าง
สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือโต๊ะหม้อไฟชั่วคราวที่ต่อขึ้นจากโต๊ะน้ำชาทำจากไม้แดง
หม้อทองแดงขนาดใหญ่กำลังเดือดพล่านอยู่บนไฟ แต่ในหม้อไม่มีวัตถุดิบดีๆ เลย มีเพียงใบผักกับเศษเนื้อที่ดูไม่ออกแล้วว่าเดิมคืออะไร
ชายหนุ่มหลายคนที่สวมเสื้อผ้าแฟชั่นแบรนด์เนม ดูเป็นพวกนักเลง กำลังล้อมหม้อไฟ ใช้ตะเกียบคุ้ยหาเศษอาหารในน้ำซุปใสจืดชืดอย่างไร้ผล หวังว่าจะได้อะไรติดขึ้นมาบ้าง
“เชี่ย! ไม่เหลืออะไรแล้ว! แม้แต่ใบผักสักเส้นก็ยังคีบไม่ได้!”
ชายหนุ่มเจ้าผมทองคนหนึ่งโยนตะเกียบลงบนโต๊ะอย่างหงุดหงิด