กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 แมวหยอกหนู
“หยุดร้องไห้กันได้แล้วเว้ย!”
หวังเฉียงใช้สองมือ กำขวานดับเพลิงแน่นจนข้อต่องนิ้วขาวซีด
เขากันกลับไปคำรามใส่ลูกน้องสองคนที่ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้วว่า
“ร้องไห้มีประโยชน์หรอกเหรอวะ! มันจะปล่อยพวกแกไปรึไง?! วันนี้ไม่มันตาย ก็พวกเรานี่แหละที่ต้องตาย! หนีไม่พ้นหรอก ทุกคนหยิบอาวุธขึ้นมาให้ป๋านะ! สู้ตายกับมัน!”
เสียงคำรามของเขาก้องกังวานอยู่ในห้องโถงกว้าง เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งในยามที่จนตรอก
บางทีอาจเพราะความฮึกเหิมของหวังเฉียง หรืออาจเพราะเข้าใจถึงสถานการณ์คับขันตรงหน้า จางเหว่ยถึงกับหยุดอาเจียน
เขาสั่นเทาหยิบไม้เบสบอลของตัวเองขึ้นมาจากพื้น ถึงแม้จะยังตัวสั่นอยู่ แต่ก็อย่างน้อยก็ยืนขึ้นมาได้
“สู้…… สู้ตาย……” จางเว่ยให้กำลังใจตัวเองด้วยเสียงสะอื้น