กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 หลินหว่านเอ๋อร์เสนอตัว
ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร ทั้งสามคนแทบจะวิ่งเหยาะ ๆ กลับมาถึงตึกที่พัก
ห้องโถงที่เดิมทีไร้ชีวิตชีวา กลับพลุกพล่านขึ้นมาในพริบตาเพราะการกลับมาของพวกเขา
สายตาของทุกคนราวกับมีตะขอเกี่ยว ตรึงแน่นอยู่บนกระสอบที่แบกอยู่ด้านหลังของพวกเขา
โครงร่างที่ตุงออกมาเหล่านั้น สำหรับคน2คนที่ไม่มีอาหาร ถือเป็นแรงดึงดูดถึงชีวิต
“ให้ตายสิ! พวกเขาพาของกินกลับมาจริงๆ ด้วย!”
“ตั้งเยอะ... กระสอบใบใหญ่ตั้งขนาดนั้นคืออะไร? เหมือนจะมีไส้กรอกด้วย!”
“แบ่งให้พวกเราสักนิดได้ไหม ลูกฉันหิวจนร้องไห้หมดแล้ว……”
คนหนุ่มสาวใจกล้าหลายคนอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ในแววตาประกายแสงแห่งความโลภ ราวกับอยากจะยื่นมือไปคว้ากระสอบเหล่านั้น