กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 โปรแกรมเมอร์ผู้ยากไร้
เที่ยงคืนสิบสองนาฬิกา ฉินเฟิงทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเก้าอี้ตามหลักสรีรศาสตร์ราวกับโคลนเหลว
เก้าอี้ตัวนี้เขาซื้อมาด้วยเงินเดือนครึ่งเดือนเมื่อตอนที่เพิ่งเข้ามา เพื่อที่จะได้ยื้อชีวิตต่ออีกสักหน่อยในค่ำคืนทำงานล่วงเวลาที่อาจจะวูบไปได้ทุกเมื่อ
บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตาราง Excel ที่อัดแน่นจนละลานตาทำให้คนตาลาย
ข้อมูลสีแดงและสีเขียวราวกับหนอนตัวเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่โลภมาก กำลังแทะ 0.5% ของสติที่เหลืออยู่น้อยนิดของเขา