เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตี้ซินเคยเป็นราชามนุษย์ ปกครองมหาซาง ต่อมาก็แบกรับโลกมนุษย์ทั้งมวลไว้บนบ่า โอกาสที่เขาจะได้ทำสิ่งใดตามความสนใจของตนเองนั้นน้อยนัก ทุกคำพูดทุกการกระทำล้วนต้องมีประโยชน์ ต้องได้ผลตอบแทน
ด้วยเหตุนี้ ก่อนหน้านี้เขาจึงแทบไม่มีความรู้สึกเป็นจริงเป็นจังต่อเรื่อง "มหาโชคลาภหนุนนำ" เลย
จนถึงตอนนี้ที่จู่ ๆ ก็สัมผัสได้โดยตรงบ้าง กลับรู้สึกแปลก ๆ อยู่ไม่น้อย แต่ความคิดนี้เพียงผ่านเข้ามาในห้วงคิดของเขาแวบหนึ่งแล้วก็หายไป
เขาตั้งจิตให้มั่นคงในชั่วความคิดเดียว แล้วมองไปตามทิศที่เซี่ยอวิ๋นบอก ก็เห็นเทือกเขาสูงพันเริ่นแวดล้อมกว้างแปดร้อยลี้กำลังเคลื่อนออกมาจากหุบเขาต้าหุยเบื้องหน้า
เทือกเขานั้นเคลื่อนที่ในลักษณะบิดตัวคืบคลาน หากแต่ไม่ส่งเสียงใด ๆ ออกมา เงียบราวกับภาพเงาของทิวเขา