กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตี้ซินลืมตาขึ้น มองไปยังหญิงผู้บำเพ็ญตรงหน้า
เห็นอีกฝ่ายเกล้ามวยผมสูง ผมดำดุจธารน้ำตก ใช้ปิ่นหยกโบราณเรียบง่ายรวบขึ้นเบา ๆ ปลายผมเป็นลอนเล็กน้อยหลายเส้นห้อยลงข้างใบหูอย่างซุกซน ยิ่งเพิ่มความมีชีวิตชีวาอีกหลายส่วน
ระหว่างคิ้วมีไฝชาดจุดหนึ่ง ราวกับแต้มวิญญาณให้ภาพมังกร ทำให้ใบหน้าทั้งหมดมีชีวิตชีวาและเปล่งประกายยิ่งขึ้น
ผิวของนางขาวกว่าหิมะ ใสกระจ่างราวกับสะท้อนแสงเงาที่แปรเปลี่ยนรอบกายได้ ดวงตาทั้งสองราวน้ำใสบ่อในหุบเขาลึก ระยิบระยับเป็นประกาย
แต่ตี้ซินมิได้พินิจใบหน้าอีกฝ่ายมากนัก กลับมองชุดนักพรตของนางอย่างละเอียด ชุดนี้เขารู้จักดี มันเป็นของสำนักอวี้ซวี
เขานึกขึ้นได้ว่า หญิงผู้บำเพ็ญผู้นี้คือศิษย์ข้างกายผู้อาวุโสผู้เปิดประตูแห่งสำนักอวี้ซวี