เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตี้ซินมองยันต์อักขระมหามรรคาที่แตกอยู่ตรงหน้าอย่างสงบ กลิ่นอายนี้น่าคุ้นเคยอย่างยิ่ง มันคือกลิ่นอายของยันต์อักขระมหามรรคาที่หยวนสือเคยใช้กำบังเรือเหาะบัวสมบัติมาก่อน
เขาเปิดบันทึกนภา แล้วเห็นว่าในบันทึกเทพมารมีนามแท้ของบรรพชนหุ่นเชิดเงาเพิ่มขึ้นมา
เขาไม่รีบสอบสวนในทันที แต่เงยตามองไปยังผู้บำเพ็ญนักฆ่าสิบคนที่กำลังชุลมุนอยู่กับหนี่ว์วาและหมิงว่าง
ผู้บำเพ็ญเหล่านี้ล้วนเป็นลูกน้องที่บรรพชนหุ่นเชิดเงารวบรวมมา พอเห็นบรรพชนหุ่นเชิดเงาถูกตี้ซินสังหารอย่างง่ายดายเช่นนี้ ก็ยังเหลือเจตนารบแม้แต่เสี้ยวเดียวที่ไหน ต่างส่งเสียงร้องตกใจ แล้วหันหลังวิ่งหนีออกไปนอกเส้นทางหลอมเพลิง
ทว่าผู้บำเพ็ญเหล่านี้เพิ่งร่ายวิชาหลบหนี ก็กระแทกเข้ากับกำแพงไร้รูปชั้นหนึ่งอย่างแรง จนหัวแตกเลือดไหลและมึนงงไปทันที