กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกมนุษย์ นครศักดิ์สิทธิ์เฉาเกอ
ตี้ซินยืนอยู่หน้าห้องทรงพระอักษร มองนครศักดิ์สิทธิ์เฉาเกอทั้งเมืองและโลกมนุษย์ทั้งมวลอย่างเงียบสงบ
เขาได้ยินเสียงเอะอะอึกทึกกึกก้องทั่วฟ้าและทั่วทั้งนคร เสียงโห่ร้องนับไม่ถ้วนนั้นหลอมรวมกัน ราวกับคลื่นทะเลแห่งโลกมนุษย์ ก่อตัวขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ม้วนลง แล้วม้วนขึ้นอีก
ย่อมมองเห็นได้เช่นกันว่า วาสนาแห่งโลกมนุษย์ก็เคลื่อนไหวเป็นจังหวะในกระบวนการนี้ไปพร้อมกัน ก่อเกิดเป็นคลื่นซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ
ภาพอันรุ่งโรจน์เช่นนี้ดำเนินมาต่อเนื่องสามวันสามคืนแล้ว แต่โลกมนุษย์ทั้งมวลยังคงเฉลิมฉลอง และมีแนวโน้มจะยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าครั้งนี้ ไม่มีขุนนางหรือเจ้าหน้าที่คนใดออกมาห้ามปราม
เพราะทุกคนล้วนกำลังโห่ร้อง