กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในดวงตาของนักพรตสือเฉิน สรรพสิ่งในฟ้าดินล้วนมีเวลา เวลาเหล่านี้ราวกับแควสาขาของแม่น้ำใหญ่ ไหลเวียนอยู่ระหว่างฟ้าดิน สุดท้ายก็รวมกลับเข้าด้วยกัน กลายเป็นสายธารกาลเวลา
ส่วนเขายืนอยู่ข้างสายธารกาลเวลา ใช้พลังของตนวักวารีแห่งกาลเวลาจากสายธารนั้นขึ้นมาอย่างตามใจ แล้วเปลี่ยนเป็นพลังของตน
เคยมีเพียงตัวตนหนึ่งเท่านั้นที่เขาเห็นเวลาหายไป
ตัวตนนั้นมีนามว่าราชันสวรรค์ปฐมกาล และยังมีอีกชื่อหนึ่งที่ดังก้องกว่าในหงหวง นั่นคือผานกู่!
บัดนี้ เขาได้เห็นตัวตนอีกผู้หนึ่งที่เวลาหายไป
ตัวตนผู้นี้มีนามว่า โลกมนุษย์!
เขาไม่รู้เหตุใดเวลาของโลกมนุษย์จึงหายไปกะทันหัน แต่เขารู้ชัดเจนว่า ก่อนที่ตัวแปรจะปะทุขึ้น เขาต้องทำลายโลกมนุษย์