กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การกลายเป็นศพด้วยพลังของบรรพชนเฉียนคุนของพระทีปังกรพุทธะโบราณ หาได้ทำให้เหล่าพุทธะและพระโพธิสัตว์ใต้บัญชาสูญเสียสติปัญญาไม่
ฉะนั้นพระศรีอริยเมตไตรยพุทธะย่อมจดจำทุกสิ่งในอดีตได้ เมื่อเห็นตัวเป่าตถาคตเชิญถุงเพาะเผ่าพันธุ์มนุษย์หลังฟ้าซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกข่งเซวียนชิงไป ขึ้นมาใช้จัดการตน
ใบหน้าซึ่งผ่านการกลายเป็นศพอยู่แล้วนั้น ยิ่งดูดุร้ายน่าสะพรึงขึ้นอีกหลายส่วน
“ตัวเป่า อย่าได้กำเริบเสิบสาน บัดนี้บรรพชนเฉียนคุนส่องสว่างเหนือภูเขาคิชฌกูฏ ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว อริยะตกเป็นผู้พ่ายแพ้ต่อบรรพชนผู้นี้ไปนานแล้ว ตี้ซินก็ซ่อนตัวอยู่ในเฉาเกอ ไม่กล้าออกมา”
“เมืองตัวเป่าเล็ก ๆ ของเจ้า ไม่ต้องให้พระทีปังกรพุทธะโบราณลงมือ อาตมาก็สามารถถล่มราบได้ในพริบตา”