กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ เบื้องบนภูเขาคิชฌกูฏ
นักพรตหรานเติงประคองโคมวังหลิงจิ้วด้วยมือหนึ่ง อีกมือถือไม้บรรทัดวัดฟ้า ใบหน้าเปี่ยมด้วยพระลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์สง่างาม เอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ ว่า
“ฉะนั้นเราผู้เป็นภควันต์ สรีระทั้งสิบจึงเพิ่งบริบูรณ์ สัมมาสัมโพธิญาณจึงเพิ่งบังเกิด อาศัยการปฏิบัติตามปณิธานแผ่คลุมไปทั่ว กลมกลืนกับห้วงว่างเป็นเนื้อแท้แห่งตน”
“วันนี้เราเข้าสู่ภูเขาคิชฌกูฏเพื่อบรรลุพุทธภาวะ อาศัยวิถีแห่งความเป็นจริงเช่นนั้น มาสู่การตรัสรู้ชอบด้วยตนเอง เมื่อเราบรรลุพุทธภาวะ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และไข่มุกเพลิงจักไม่ถูกนำมาใช้อีก มีเพียงแสงของเราเท่านั้นที่มั่นคงดุจแท่งทองคำ!”
“อาตมาวันนี้ได้ฉายาธรรมว่า ทีปังกรตถาคต”