เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซินกงเป้ารู้ว่าตนเมื่อมาเฉาเกอจะต้องได้พบเจียงจื่อหยาชาติที่หนึ่งอย่างแน่นอน แต่เขานึกไม่ถึงเลยว่าผู้ที่มารับเขากลับเป็นเจียงจื่อหยา
เขาพยักหน้าให้เจียงจื่อหยาชาติที่หนึ่งด้วยสีหน้าพิกลเล็กน้อย กล่าวว่า “คารวะศิษย์พี่เจียงจื่อหยา”
เจียงจื่อหยาเหลือบมองเซินกงเป้าแวบหนึ่งอย่างเรียบเฉย กล่าวว่า “สหายร่วมมรรคาเซินกงเป้า ตั้งแต่เราแยกจากกันที่วังอวี้ซวีในปีนั้น นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้พบกัน”
“สหายร่วมมรรคาบัดนี้มาเฉาเกอ อาตมาขอมอบวาจาหนึ่งให้สหายร่วมมรรคา ทุกสิ่งเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด ย่อมมีฟ้าดินใหม่รอต้อนรับเจ้า”
เซินกงเป้าฟังออกถึงความนัยในคำของเจียงจื่อหยา ทุกสิ่งในอดีตถูกขีดฆ่าเป็นโมฆะ ที่เฉาเกอ เขาเป็นเพียงเซียนที่เข้ามาสวามิภักดิ์ต่อโลกมนุษย์ และเจียงจื่อหยาก็ไม่ใช่บุตรแห่งการสถาปนาเทพในสวนท้อร้อยลี้ใต้เขตวังอวี้ซวีเมื่อปีนั้นอีกต่อไปแล้ว