เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในตำหนักเก้าห้อง
ตี้ซินประทับบนบัลลังก์ราชันเหนือบันไดทอง ทอดพระเนตรเงาร่างที่ก่อตัวขึ้นกลางฟ้าดินอย่างเรียบเฉย
เกี่ยวกับทุกสิ่งของเคราะห์อสูรร้าย เขาเข้าใจบางส่วนจากความทรงจำของคนข้ามภพ ทันทีที่เห็นเสินโห่ว เขาก็รู้ถึงเจตนาของหยวนสื่อเทียนจุนแล้ว
“จิตสำนึกของสรรพชีวิตแปรเปลี่ยนมาก ธรรมชาติของมนุษย์ยิ่งหยั่งยาก มีเพียงการอบรมสั่งสอนอย่างกว้างขวางและการชี้ทางอันสมเหตุสมผลเท่านั้น จึงจะทำให้ธรรมชาติของมนุษย์แสดงบทบาทด้านดีออกมาได้”
“ทว่าความชั่วในจิตใจของสรรพชีวิตกลับไม่อาจถอนรากถอนโคนได้ ดังนั้นสิ่งที่มีประสิทธิผลที่สุดในการรับมือธรรมชาติของมนุษย์ก็คือสัตว์อสูรแห่งความชั่วร้ายสูงสุด”
“เผ่ามนุษย์และสรรพชีวิตในสายตาของหยวนสื่อเทียนจุนก็เป็นเช่นนี้ มาถึงเพียงนี้แล้ว เขาก็ยังไม่เข้าใจเผ่ามนุษย์ ไม่เข้าใจสรรพชีวิต ในสายตาของเขามีเพียงมหามรรคาของตน สิ่งอื่นล้วนเป็นความว่างเปล่าเท่านั้น”
ใต้บันไดทอง