กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนเกาะจินอ๋าว
สายตาของอริยะทงเทียนกวาดผ่านสวรรค์ซั่งชิงทั้งผืน ในถ้ำพำนักของศิษย์นับไม่ถ้วนมีสัมผัสแห่งมรรคาจางๆ ไหลเวียนไม่ขาด เขาพยักหน้าอย่างพอใจ กล่าวว่า “ภัยมารในโลกมนุษย์ครั้งหนึ่งกลับกลายเป็นโอกาสวาสนาในการตระหนักรู้มหามรรคาของเหล่าศิษย์”
“3 ปีผ่านไป ตอนนี้แม้แต่ปี้เซียวก็เริ่มปิดด่านบำเพ็ญแล้ว ดูท่ากรรมสัมพันธ์นี้ที่ข้าติดค้างตี้ซินก็ลึกขึ้นอีกชั้น”
“เขาตั้งใจจะหอบนิกายเจี๋ยของข้าไปไว้ในโลกมนุษย์จริงๆ หรือ”
มุมปากของกุมารรับใช้ผู้ติดตามข้างอริยะทงเทียนกระตุกโดยไม่รู้ตัว เขารู้สึกเสมอว่าคำพูดนี้ของอริยะดูเหมือนจะจริงจัง เขามองไปยังโลกมนุษย์ ก็เห็นวาสนาแห่งโลกมนุษย์อันท่วมท้นได้ครอบครองดินแดน 9 ส่วน 10 ของทวีปตะวันออกแล้ว