กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในโลกสุขาวดีตะวันตก
เจี๋ยอิ่นและจุ่นถีในยามนี้มิอาจเอ่ยวาจาใดออกมาได้ พวกเขาทอดสายตาอึมครึมไปยังอารามโบราณเสียงอสนีที่แตกร้าว
เนิ่นนานต่อมา
บนใบหน้าเหลืองซีดของอริยะจุ่นถี จึงปรากฏเงามืดชั้นหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเย็นว่า “หลัวโหวไม่มีทางหลุดพ้นจากการควบคุมของเราได้ด้วยตนเองเป็นแน่ ต้องมีพลังอื่นช่วยเขา”
เขาทอดสายตาเย็นชาไปยังตี้ซิน เอ่ยพลางกัดฟันว่า “ตี้ซิน เจ้าอีกแล้ว!”
ชั่วขณะนี้ แม้แต่จิตแห่งมรรคาของอริยะที่มิแปรเปลี่ยนมาชั่วนิรันดร์ของเขา ก็ยังเกิดริ้วระลอกบางเบา
เขากลับปล่อยให้ตี้ซินกำจัดการควบคุมหลัวโหวต่อหน้าต่อตาเขาไปได้หรือ?
เช่นนั้นการหล่อหลอมบ่มเพาะของเขากับศิษย์พี่ตลอดนับร้อยล้านปีนับเป็นสิ่งใด?
……
ในวังอวี้ซวี