กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นาจาถือหอกพาดไว้หน้าประตูเมือง จ้องมองทะเลมารที่ท่วมฟ้าดินเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา เห็นว่าภายในทะเลมารนั้น มีเผ่ามารรูปร่างสูงใหญ่ตนหนึ่งเดินออกมาอีก
แม่ทัพมารตนนั้นสวมเกราะมารดำสนิท เหมือนกับเผ่ามารสี่แขนตนก่อนหน้า มีสี่แขนสามตา แม้แต่ใบหน้าก็ยังคล้ายกันอยู่หลายส่วน
แม่ทัพมารผู้นี้เอ่ยขึ้นอย่างดูแคลน “เจ้าคิดว่าเจ้าฆ่าข้าได้หรือ? ตราบใดที่บรรพชนมารยังอยู่ เพลิงมารไม่ดับสูญ ข้าก็อมตะไม่ดับสูญ”
นาจาเลิกคิ้ว เอ่ยอย่างมีเลศนัย “อมตะไม่ดับสูญงั้นหรือ? หลอกคนโง่ก็แล้วไป อย่าหลอกแม้แต่ตัวเองเลย เจ้าเป็นเพียงเปลือกกลวงเท่านั้น”
“ฝ่าบาทตรัสไว้ ของอย่างเจ้า ฆ่าเพียงครั้งเดียว ต่อให้คืนชีพอีกกี่ครั้งก็เป็นเพียงคำไร้สาระ”
ทันทีที่เขาพูดจบ