เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ สวรรค์ไท่ซู่
เจ้าแม่หนี่ว์วาจ้องมองบรรพชนกิเลน ณ สุดปลายผืนดินด้วยสายตาเย็นชา ความหนาวเย็นในดวงตายิ่งทวีขึ้น
ครู่หนึ่งต่อมา นางจึงมองไปทางสวรรค์อวี้ชิง กล่าวว่า “หยวนสื่อ เจ้าช่างเป็นงานใหญ่โตจริง ๆ ไม่แปลกใจเลยที่ปีนั้นเมื่อบรรพชนจอมเวทโฮ่วถู่แปรกายเป็นวัฏสงสารและรวบรวมอำนาจแห่งวัฏสงสารในฟ้าดิน เจ้ากลับเป็นผู้แรกที่คัดค้าน”
“ดูท่า ตั้งแต่เวลานั้นเจ้าจ้องอำนาจแห่งวัฏสงสารแล้ว”
ณ สวรรค์อวี้ชิง
ยามนี้ผากิเลนมิมีอีกแล้ว วังอวี้ซวีมิได้ตั้งอยู่บนหน้าผาอีกต่อไป ตำหนักใหญ่โตลอยอยู่กลางสวรรค์อวี้ชิง เมฆเซียนอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่ขยายออกจากใต้ตำหนัก แสงสว่างเจิดจ้าหมื่นวา
หยวนสื่อเทียนจุนยืนอยู่หน้าวังอวี้ซวี กล่าวเรียบ ๆ ว่า “วิถีสวรรค์แห่งหงหวงสมควรถือครองทุกสิ่ง ข้าปฏิบัติธรรมแทนฟ้า การถือครองอำนาจแห่งวัฏสงสารย่อมสมเจตจำนงสวรรค์”