กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้องทรงพระอักษร
บนใบหน้าแก่ชราของซางหรงเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มราวต้องมนต์
เหวินจ้งและคนอื่นๆ ต่างครุ่นคิดไปต่างๆ นานา
ผ่านไปหนึ่งชั่วยามกับสามเค่อ
ซางหรงเอ่ยขึ้นทันใดว่า “เช่นนี้เอง กระหม่อมเข้าใจแล้ว”
ขณะกล่าว บนใบหน้าเขาเผยความรู้แจ้งอย่างสาสมใจยิ่ง และในขณะเดียวกัน สัมผัสแห่งมรรคาที่ชัดเจนยิ่งก็ผุดขึ้นจากกายเขา
อักขระมหามรรคานับไม่ถ้วนบินว่อนและรวมตัวกัน สุดท้ายเหนือศีรษะซางหรงก่อเป็นอักษรคำว่า “นิรันดร์”
จ้าวกงหมิงรู้สึกเพียงว่าชั่วขณะนี้ มีสัมผัสแห่งมรรคานับไม่ถ้วนผุดขึ้นราวกระแสน้ำขึ้นลง
เขามองซางหรงตาค้าง พึมพำว่า “ฝ่าบาทเพียงเอ่ยคำเดียว ก็ทำให้มหาเสนาบดีซางหยั่งรู้มหามรรคาแล้วหรือ?”