เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหล่าเซียนเทพทั่วสวรรค์ที่กำลังต่อสู้อยู่ในขณะนี้ ต่างเผยสีหน้าประหลาดออกมาพร้อมกันในชั่วขณะนี้
ลู่ยาเพิ่งลงสู่โลกมนุษย์ พลังแผ่ราวสายรุ้ง มิใช่เรื่องเล็กเลย ทุกคนล้วนคิดว่าต้องเกิดศึกใหญ่แน่ แต่ไม่คาดคิดว่าลู่ยาจะถูกราชามนุษย์พูดเพียงประโยคเดียวจนหนีไป
นี่หรือคือบุตรของจักรพรรดิอสูรตี้จวิ้นตามที่เล่าลือกันจริง ๆ?
แม้แต่หยวนสื่อเทียนจุนในค่ายกลกระบี่สังหารเซียน เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าก็ยังดำลง
กว่างเฉิงจื่อหน้าประตูเมืองเฉาเกอยิ่งแค้นในใจ กล่าวว่า “สมแล้วที่ไว้ใจผู้มีขนปกคลุมและเกราะหุ้มกายไม่ได้เลยสักคน แม้เผ่าปีศาจเหล่านี้จะได้มรรคาเป็นเซียน ก็ไม่คู่ควรจะร่วมกลุ่มกับพวกข้า”
คนหนึ่งคุนเผิง คนหนึ่งลู่ยา ล้วนแต่เห็นท่าไม่ดีก็หนี
ฮึ รอให้ครานี้สังหารตี้ซินและยุติศึกในโลกมนุษย์เสียก่อน แล้วค่อยกลับมาคิดบัญชีกับพวกต่ำช้าเหล่านี้ทีละคน
ในชั่วขณะที่เผลอใจเช่นนั้น