เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนกำแพงเมืองด่านเยี่ยนซาน
ตี้ซินโบกมือให้แม่ทัพใหญ่ผู้พิทักษ์ด่านเยี่ยนซานเติ้งจิ่วกงและบุตรสาว รวมถึงเทพผู้พิทักษ์เมืองหวงโส่วอวี้ ถอยลงไป
เขามองเจียงจื่อหยาที่บินเข้ามาอย่างเงียบสงบ เอ่ยปากอย่างเรียบเฉยว่า
"เจียงจื่อหยา เจ้าใช้อัตลักษณ์ใดรบกับเรา และเจ้าใช้อัตลักษณ์ใดผดุงลิขิตสวรรค์ของผู้ใด"
เจียงจื่อหยาชูคอตั้งอกยืนอยู่กลางอากาศ ผมขาวทั้งศีรษะถูกลมพายุในสมรภูมิพัดปลิววุ่นวาย
เขากดความสับสนในใจลงอย่างฝืนใจ ทำให้จิตแห่งมรรคาที่สั่นคลอนมั่นคง แล้วกล่าวว่า
"ค้ำจุนโจวล่มซาง คือลิขิตสวรรค์ อินซางสมควรล่มสลาย ราชวงศ์โจวควรเจริญรุ่งเรือง"
"หลังอินซางจะไม่มีราชามนุษย์อีก มีเพียงโอรสสวรรค์"
"นี่คือลิขิตสวรรค์! เป็นลิขิตสวรรค์แห่งอวี้ซวี ยิ่งเป็นลิขิตสวรรค์ของเผ่ามนุษย์!"
"เผ่ามนุษย์เพียงเคารพทำตามลิขิตสวรรค์ เคารพเซียนเทพ จึงจะรักษาความสงบสุขได้ตลอดพันปีหมื่นชั่วอายุ"