กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นักพรตหรานเติงมีปราณศพพลุ่งม้วนทั่วร่าง เขารู้ว่าเวลาของตนเหลือไม่มากแล้ว
หากไม่สะกดศพโบราณให้สงบลงอีก ทุกสิ่งของเขาก็จบสิ้น
นักพรตหรานเติงมองไปทางสวรรค์อวี้ชิงแวบหนึ่ง โดยแทบไม่ลังเล ไม้บรรทัดวัดฟ้าในมือก็กวาดเป็นเส้นหนึ่ง
พลังจักรวาลอันไร้ประมาณกวาดผ่าน ไร้เสียงไร้ร่องรอย ระหว่างถ้ำหยวนเจวี๋ยกับวังอวี้ซวี เกิดเป็นแดนใกล้เพียงคืบไกลสุดขอบฟ้าขึ้น
อีกฟากของแดนใกล้เพียงคืบไกลสุดขอบฟ้า คือศิษย์รุ่นที่สามไร้นามผู้หนึ่งซึ่งไร้ชื่อเสียงในวังอวี้ซวี
ศิษย์รุ่นที่สามแห่งวังอวี้ซวีผู้นี้ตะลึงมองมิติที่ปรากฏตรงหน้าเขา
เขาเงยหน้ามองเห็นนักพรตหรานเติงที่แทบกลายเป็นศพแห้งสิ้นเชิงแล้ว ก็ตกใจจนหน้าซีด กล่าวว่า
“อาจารย์หรานเติงหรือ?”