กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วังอวี้ซวี
ชื่อจิงจื่อจ้องมองจอภาพมหึมาเหนือเมืองเฉาเกอด้วยสายตาเย็นชา แสยะยิ้มออกมา แล้วกล่าวว่า
“ตี้ซินยิ่งกำเริบโง่เขลา ไม่เห็นเซียนสวรรค์และเทพอยู่ในสายตา ไม่เกรงกลัวลิขิตสวรรค์อยู่ในสายตา”
“เขาคิดจริง ๆ หรือว่า ตนสามารถฝืนสวรรค์เปลี่ยนชะตาได้?”
สายตาของเขาไล่ผ่านด่านเฉินถัง จากนั้นก็ก้าวออกจากสวรรค์อวี้ชิง
“ตี้ซินจะต้องชดใช้ให้กับความกำเริบเสิบสานของตนในไม่ช้า”
“ก่อนหน้านั้น อาตมาจะไปพบศิษย์น้องไท่อี่ สานวาสนาอาจารย์ศิษย์อีกครั้ง”
กล่าวจบ เขาก็มุ่งไปยังภูเขาฉี
เขาและไท่อี่เจินเหรินได้วางตาข่ายฟ้าตาข่ายดินไว้ที่ภูเขาฉีแล้ว
เพียงรอให้หม่าซ่านจับดวงวิญญาณของอินสือเหนียงไป พร้อมทั้งทิ้งร่องรอยไว้ ล่อให้นาจาไปยังที่นั่น