เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงจื่อหยาอย่างมั่นใจเต็มที่กล่าวกับจีตั้นและขุนนางซีฉีทั้งปวงว่า “ตี้ซินรู้ดีว่าดินแดนเยี่ยนซานไม่อาจฟื้นคืนได้”
“ที่เขาส่งคนไปยังดินแดนเยี่ยนซาน ก็เพียงเพื่อแสดงท่าทีแข็งกร้าวของเขาเท่านั้น เพียงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพวกเรา”
“เขาคิดใช้เรื่องนี้หยั่งเชิงฐานะที่แท้จริงของซีฉี”
จีตั้นและขุนนางทั้งหลายครุ่นคิดครู่หนึ่ง ต่างเห็นว่าสิ่งที่มหาเสนาบดีกล่าวนั้นมีเหตุผล
สภาพของดินแดนเยี่ยนซานเช่นนั้น พวกเขาก็ได้เห็นแล้ว
รอยแยกแผ่นดินมหึมา แม้ยืนอยู่บนกำแพงเมืองซีฉีก็ยังมองเห็นได้
มนุษย์สามัญจะซ่อมฟื้นได้อย่างไรกัน
อย่าว่ามนุษย์สามัญเลย ต่อให้ระดมเซียนมนุษย์ 300,000 คนจากเฉาเกอในเวลานั้นมาที่นี่ ก็ยังทำไม่ได้
ที่นั่นมีปราณอำมหิตที่แม้แต่เซียนแท้จริงก็ยังหวาดกลัวสถิตอยู่