เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกสุขาวดีตะวันตก
สายตาของอริยะเจี๋ยอิ่นและจุ่นถี 2 องค์มองโลกมนุษย์อย่างเย็นชา
คำประกาศของตี้ซินยังก้องอยู่ในหู แม้แต่อริยะก็ยังอดตกใจเล็กน้อยไม่ได้
นับแต่เผ่ามนุษย์ถือกำเนิด พวกเขาไม่เคยเห็นราชามนุษย์ผู้หยิ่งยโสถึงเพียงนี้
แม้ในยามรุ่งเรืองที่สุดของสามราชันห้าจักรพรรดิ ก็ไม่เคยมีวาจาบ้าบอเช่นนี้
จุ่นถีเอ่ยเบา ๆ ว่า “ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงมนุษย์สามัญ ไม่รู้กลไกสวรรค์ ไม่เข้าใจลิขิตชะตา”
“เพียงฟันสังหารเทพพื้นบ้านบางส่วนที่ภูเขาเยี่ยนซาน ก็คิดว่าตนไร้เทียมทานในใต้หล้า มองข้ามทุกสรรพสิ่ง”
“หยวนสื่อก่อนที่ทะเลเหนือ ต่อมาที่วังหนี่ว์วา พยายามก่อศึกในโลกมนุษย์ 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ”
“แต่ไม่คิดว่าตี้ซินเองกลับจะก่อศึกเสียเอง”
อริยะเจี๋ยอิ่นส่ายหน้าเบา ๆ บนใบหน้าอันแห้งกร้านเผยให้เห็นเมตตากรุณาอย่างเต็มที่ เอ่ยว่า “ราชาแห่งซางไร้ธรรม เปิดศึกโดยพลการ”