เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหนือเมฆาลัย
ในใจของเหวินจ้งยังคงนึกทบทวนวาจาและการกระทำของฝ่าบาทเมื่อครู่ ยิ่งคิดก็ยิ่งตกตะลึง
เพียงไม่กี่คำที่เอ่ยอย่างเบา ๆ กลับบรรลุพร้อมกันทั้งการกดข่มตระกูลจี การรวบรวมจิตใจผู้คนแห่งโจวตะวันตก และการทำให้ซีฉีอ่อนแอลง ขณะที่ราคาที่เฉาเกอต้องจ่ายนั้นไม่นับว่าเป็นสิ่งใดเลย
สิ่งที่ฝ่าบาทยกเว้นมีเพียงบรรณาการฤดูใบไม้ผลิของซีฉีและครึ่งหนึ่งของบรรณาการฤดูใบไม้ร่วง มิใช่การส่งบรรณาการของเจ้าแคว้นสองร้อยในดินแดนตะวันตกทั้งหมด เขาในฐานะมหาราชครูย่อมรู้ดียิ่งว่าหลายปีมานี้ซีฉีดำเนินการสารพัด บรรณาการสองฤดูของพวกเขาในแต่ละปีเดิมทีก็มิได้มากมาย
การขาดบรรณาการสองฤดูหนึ่งปีของซีฉี ไม่ก่อความเสียหายใดแก่เฉาเกอ แต่สำหรับซีฉีแล้วกลับต่างออกไป
เงินที่แจกออกไปย่อมตกถึงมือราษฎรโดยตรง ถึงเวลานั้นไม่ว่าจีชางจะใช้วิธีใดเรียกคืน ก็ล้วนก่อความไม่พอใจแก่ราษฎร
วิธีการเช่นนี้ ฝ่าบาทเรียนมาจากเมื่อใด
ในขณะนั้นเอง เขาได้ยินเสียงของฝ่าบาทดังขึ้นว่า “มหาราชครู ไปยังเจ้าแคว้นใต้ แล้วจึงไปดินแดนตงหลู่ สุดท้ายคือดินแดนเหนือ”