บทที่ 710 ไม่มีเหตุผลให้ต้องพูดถึง

ตอนที่ 694 ไม่มีเหตุผลให้ต้องพูดถึง

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เฉินเฟิงตื่นนอนแต่เช้า

เมื่อเทียบกับเมื่อวาน สภาพจิตใจของเขาดีขึ้นมากทีเดียว

ไม่ใช่เพราะเสียงรบกวนในใจลดน้อยลง หรือความถี่ในการปรากฏตัวของ "เฉินเฟิงหมายเลขสอง" จะลดลงหรอกนะ แต่เป็นเพราะเขาเริ่มชินกับมันแล้วต่างหาก

หลังจากได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่มเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน เฉินเฟิงก็ค้นพบเทคนิคใหม่โดยไม่รู้ตัว

ดูเหมือนว่าในหัวของเขาจะมีตัวกรองเพิ่มขึ้นมา ทำให้เวลาที่เขาใช้ความคิด เขาสามารถจับจังหวะช่องว่างระหว่างเสียงรบกวนกับภาพของยานแม่ที่โผล่เข้ามาแทรกได้โดยสัญชาตญาณ และใช้จังหวะนั้นปล่อยวางความคิดในหัวให้ว่างเปล่า

พอการรบกวนจบลง เขาก็สามารถคิดต่อจากจุดเดิมได้ทันที

สมมติว่าเขาต้องใช้ความคิดอย่างต่อเนื่องเพื่อเรียบเรียงประโยคยาวๆ กระบวนการคิดของเขาอาจจะถูกขัดจังหวะด้วยความคิดฟุ้งซ่านที่โผล่มาไม่เป็นเวลาจนดูแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่ที่น่าอัศจรรย์คือ กระบวนการปล่อยวางความคิดของเขาไม่ได้ไปขัดจังหวะกระบวนการคิดหลักเลย มันสามารถเชื่อมต่อกันได้อย่างไร้รอยต่อ

มนุษย์นี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าทึ่งจริงๆ ไม่ว่าจะเจอปัญหาใหญ่แค่ไหน ตราบใดที่ยังคงมีชีวิตรอดอยู่ได้ ไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจ ก็มักจะหาทางออกให้กับปัญหาได้เองโดยธรรมชาติ

นี่คือกลไกการป้องกันตัวเองอย่างหนึ่ง