บทที่ 708 ความหม่นหมองของเด็กหนุ่มเจิ้งเฟิง

บทที่ 692 ความหม่นหมองของเด็กหนุ่มเจิ้งเฟิง

ตามกฎการแข่งขัน ทีมที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรกของสถาบันและเข้าสู่รอบถัดไปจะได้รับเวลาพักหนึ่งวัน

ตามปกติแล้ว ทีมเฟยหู่ควรจะมารวมตัวกันเพื่อสรุปบทเรียนจากรอบที่ผ่านมา และเตรียมการซ้อมสำหรับรอบต่อไป แต่เจิ้งเฟิงกลับประกาศให้ทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อนด้วยท่าทางที่ดูไม่มีสมาธิ

คนอื่นอยากจะถามว่าเขาเป็นอะไรไป แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของเขา ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก ได้แต่คิดในใจว่าหัวหน้าทีมช่างเข้มงวดเสียจริง ชนะมาได้สวยงามขนาดนี้ แทนที่จะภูมิใจ กลับไม่มีรอยยิ้มเลยสักนิด

เมื่อกลับถึงหอพักเพียงลำพัง เจิ้งเฟิงทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเบื่อหน่าย

เขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรไป

ตั้งแต่หลุดออกมาจากพื้นที่จำลองการแข่งขัน เขาก็มักจะนึกถึงยานแม่ “เฉินเฟิงหมายเลข 2” ที่ยังสร้างไม่เสร็จลำนั้นอยู่เรื่อย

ภาพนั้นติดตาจนเหมือนฝันร้าย

ทั้งที่เป็นเพียงยานแม่ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างลวกๆ จากการควบคุมที่ผิดพลาดของเครื่องมือชีวภาพในภารกิจจำลองโดยสมองกลอัจฉริยะ แถมยังใช้เทคโนโลยีโบราณที่ล้าสมัยไปแล้ว ประสิทธิภาพยังสู้ยานขนส่งพลเรือนในปัจจุบันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แล้วจะมีอะไรให้ต้องใส่ใจนักหนา?

นอกจากนี้ ในส่วนลึกของจิตใจ เขายังคงตั้งคำถามกับตัวเองมากมายที่แทบไม่มีทางหาคำตอบได้