บทที่ 704 ฟ้าหลังฝน

ตอนที่ 688: ฟ้าหลังฝน

ในเวลานี้ คนที่รู้สึกขมขื่นในใจไม่ได้มีเพียงติงหู่เท่านั้น

พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่ามีกี่สายตาที่กำลังจับจ้องมาที่ทีมเฟยหู่ (Flying Tiger) อยู่ในเงามืด

เมื่อเห็นเจิ้งเฟิงและทีมของเขาต้องมาเจอโชคร้ายตั้งแต่ก้าวแรกที่ออกจากยาน ผู้ชมจำนวนมากต่างก็พากันโอดครวญ

พวกเขาอยากรู้เหลือเกินว่าเจิ้งเฟิงที่เริ่มฉายแววโดดเด่นขึ้นมาเรื่อยๆ จะไปได้ไกลแค่ไหนในการแข่งขันระดับจักรวรรดินี้ และยิ่งอยากรู้ว่าเจิ้งเฟิงที่ "พัฒนาการล่าช้า" คนนี้ จะยังมีโอกาสไล่ตามหรือแซงหน้าบุคคลในประวัติศาสตร์อีกคนอย่างถังเทียนซินได้หรือไม่

แม้จะมีหลักฐานมากมายที่บ่งชี้ว่าเจิ้งเฟิงไม่ธรรมดา แต่ตราบใดที่เขายังไม่ยอมเปิดเผยตัวตนหรือยืนยันว่าเขาได้ความทรงจำกลับมาแล้ว เรื่องราวก็ยังถือว่าไม่สิ้นสุด

มนุษย์ทุกคนล้วนเหมือนกัน ยิ่งปรารถนาสิ่งใดมากเท่าไหร่ ยิ่งโลภมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งกังวลหน้าพะวงหลังและกลัวการสูญเสียมากเท่านั้น

เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนอย่างต่งซาน, นาเวียน กาเบรียล, มาทิลด์, ไกอุส ยูลิอุส, ชาร์ล หลุยส์, ลูเซียนเฟิง, อิมมานูเอล และคนอื่นๆ ต่างทยอยก้าวออกมาจากหน้าประวัติศาสตร์อันว่างเปล่า และได้รับตำแหน่งสำคัญพร้อมสร้างผลงานอันโดดเด่น ความคาดหวังที่ผู้คนมีต่อปรมาจารย์เฉินเฟิงจึงพุ่งสูงขึ้นจนถึงขีดสุด

ทุกการเปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ที่เกิดขึ้นกับเจิ้งเฟิง ล้วนจุดประกายจินตนาการของผู้คนได้อย่างไม่สิ้นสุด