บทที่ 698 ป่าจักรกล

บทที่ 682 ป่าจักรกล

ติงหู่ได้รับคำตอบจากคณะกรรมการวิชาการในเวลาไม่นาน

คณะกรรมการมีความเห็นพ้องต้องกันว่า ปรากฏการณ์ความผิดปกติของตราประทับในกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นของเจิ้งเฟิงนั้น ไม่ใช่เรื่องที่ต้องตื่นตระหนกแต่อย่างใด

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับเด็กเหล่านี้อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้าย

พูดให้ชัดก็คือ ตราบใดที่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเจิ้งเฟิง หากมีอะไรที่ดูคลุมเครือไม่ชัดเจน ก็ให้มองไปในแง่ดีไว้ก่อนเสมอ

คณะกรรมการยังถือโอกาสบอก "ความลับสุดยอด" อีกเรื่องหนึ่งแก่ติงหู่ด้วย

คำพูดต้นฉบับคือ "ติงหู่ ตราประทับของนายเองก็ใกล้จะแตกสลายแล้วนะ!"

พี่หู่ถึงกับไปไม่เป็นในตอนนั้น

เขารู้สึกสะเทือนใจอย่างหนัก ได้แต่เกาหัวแล้วพึมพำกับตัวเองว่า "เป็นอย่างนั้นหรอกหรือ! แบบนี้เองสินะ? เจตจำนงของฉันสั่นคลอนแล้วงั้นหรือ? หรือว่าฉันถูกเจ้าหมอนั่นเจิ้งเฟิงลากลงเหวไปด้วยกันแล้ว? เอ๊ะ ไม่สิ! ฉันยังคงเป็นคนซื่อตรงและหนักแน่นอยู่ชัดๆ! เดี๋ยวสิ... เหมือนว่าฉันจะเริ่มหลับตาข้างหนึ่งให้กับความช่วยเหลือจากภายนอกของท่านนายพลถังเทียนซินไปแล้วสินะ? อ้าว เฮ้ย..."

บ่ายวันเดียวกันนั้น ทีมเฟยหู่ก็ได้เข้าสู่ภารกิจจำลอง