บทที่ 680 ปัญญาอันล้ำลึกของคนเขลา

บทที่ 664 ปัญญาอันล้ำลึกของคนเขลา

ย้อนเวลากลับไปเมื่อสามวันก่อน

ราวครึ่งชั่วโมงหลังจากถังเทียนซินนั่งลงบนเก้าอี้บัญชาการเชื่อมต่อสมอง เจิ้งเฟิงที่เพิ่งเรียนบทเรียนจบอย่างทุลักทุเลก็ถือถาดอาหารว่างเดินโซเซมาเคาะประตูห้องของเธอ

เด็กน้อยทั้งสองอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ห้องหับแทบไม่เคยล็อก เดินเข้าออกหากันได้ตามใจชอบ

ทว่าครั้งนี้ถังเทียนซินไม่มีเวลาสนใจเขา

เพื่อป้องกันการรบกวน เกราะป้องกันโปร่งใสได้แยกพื้นที่ภายในและภายนอกเก้าอี้บัญชาการออกจากกันโดยสิ้นเชิง

เจิ้งเฟิงถึงได้นึกขึ้นได้ว่าเธอกำลังจะรับมอบกองเรือ

เมื่อมองดูถังเทียนซินที่กำลังจดจ่ออยู่กับงาน จิตใจดวงน้อยของเจิ้งเฟิงก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ในฐานะเด็กวัยสามขวบ เจิ้งเฟิงไม่ค่อยมีความรู้สึกสูญเสียเช่นนี้มาก่อน

เขารู้ตัวว่าตนเองเรียนรู้ได้ช้ากว่าคนอื่น จึงพยายามตั้งเป้าหมายไว้ที่ตำแหน่งระดับล่างอย่างเจ้าหน้าที่บริการบนยานของถังเทียนซินในอนาคต