บทที่ 642 เจตจำนงเสรี

บทที่ 627 เจตจำนงเสรี

หนึ่งปีผ่านไป ในที่สุดโจวตงไหลก็เชี่ยวชาญภาษาท่าทาง และสามารถแทรกซึมเข้าไปใน "พันธมิตรเจตจำนงเสรี" ได้สำเร็จ

องค์กรใต้ดินที่ดำเนินงานอย่างลับๆ แห่งนี้มีชื่อเรียกของตัวเองแล้ว ซึ่งฟังดูยิ่งใหญ่ไม่น้อย

"เจตจำนงเสรี" ในสถานการณ์ที่บีบคั้นถึงขีดสุดเช่นนี้ สิ่งที่พวกเขาป่าวประกาศคือสิทธิในการเลือกของปัจเจกบุคคล

ฟังดูสูงส่งและไร้ที่ติ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนย่อมมีสิทธิที่จะเลือกวิถีชีวิตของตนเอง

ทว่า หากเจตจำนงเสรีของคนกลุ่มหนึ่งต้องแลกมาด้วยการทำลายผลประโยชน์ส่วนรวมและเจตจำนงร่วมกันของคนหมู่มาก อีกทั้งยังสั่นคลอนรากฐานการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์ เจตจำนงเสรีที่ว่านี้ก็ไม่ต่างอะไรกับจอกแหนที่ไร้ราก ขาดทั้งความสูงส่งและความลึกซึ้ง

คนเห็นแก่ตัวมักจะพูดเสมอว่า "ทำไมฉันต้องอุทิศตนเพื่อสังคม ในเมื่อสิ่งที่ฉันทุ่มเทไปนั้นเกินกว่าผลตอบแทนที่ได้รับมานานแล้ว"

แต่คนที่พูดคำนี้ออกมา ได้ตัดตัวเองออกจากระบบการขับเคลื่อนของสังคมในเชิงความคิดไปเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจดจ่ออยู่เพียงลักษณะเฉพาะส่วนบุคคล โดยละเลยคุณลักษณะทางสังคมของการเป็นมนุษย์

มนุษย์มักตกหลุมพรางได้ง่าย โดยคิดว่าอาหารที่ตนได้รับไม่ใช่ของขวัญจากสังคมและกลุ่มก้อน แต่เป็นสิ่งที่แลกมาด้วยเงินเดือนหรือแต้มผลงานจากการทำงาน พวกเขามองว่านี่คือธุรกิจที่วัดค่าด้วยเงิน ไม่ใช่ชีวิตทางสังคมในความหมายกว้าง

นั่นคือความเข้าใจที่ผิด