บทที่ 632 รวมเป็นหนึ่ง เหล่าทวยเทพคืนถิ่น และเฮลา

บทที่ 617: รวมเป็นหนึ่ง เหล่าทวยเทพคืนถิ่น และเฮลา

ในจักรวาลนั้น หลายสิ่งหลายอย่างล้วนมีกฎเกณฑ์ที่ถูกกำหนดไว้โดยนัย

การหมุนเวียนของสรรพสิ่ง หากสอดคล้องกับกฎเกณฑ์ เรื่องราวที่ดูเหมือนเหลือเชื่อก็จะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือมนุษย์จะเข้าใจหรือไม่เท่านั้น

การปรากฏขึ้นของจิตวิญญาณแห่ง "ผู้ว่างเปล่า" ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และไม่ใช่พลังเหนือธรรมชาติแต่อย่างใด

เฉกเช่นเดียวกับที่เฉินเฟิงสูญเสียความทรงจำไป บุคลิกภาพส่วนสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ได้ละลายหายไปในจักรวาล กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์แห่งจักรวาล ผู้ว่างเปล่าเองก็ไม่ได้มีความทรงจำที่เป็นของตนเองมาแต่ต้น

ความทรงจำของผู้ว่างเปล่าสามารถถูกเรียกใช้ได้อย่างอิสระและเชื่อมโยงถึงกันได้

ความทรงจำเหล่านี้แตกต่างจากความคิดเชิงควอนตัมที่เต็มไปด้วยความสุ่มเสี่ยงของมนุษย์ มันไม่สามารถคัดกรองข้อมูลได้ ทำได้เพียงบรรจุสิ่งที่เห็น สิ่งที่ได้ยิน และสิ่งที่สัมผัสเข้าไปเรื่อยๆ ข้อมูลเหล่านั้นทับถมและสะสมราวกับฮาร์ดดิสก์ของจักรวาลที่ขยายตัวไม่สิ้นสุด ก่อตัวเป็นความทรงจำแบบทับซ้อนของมนุษยชาติ

ความคิดแบบความทรงจำทับซ้อนนี้ไม่ต่างจากข้อมูลในคอมพิวเตอร์ มันมั่นคงแต่ขาดความเปลี่ยนแปลง ไม่สามารถรองรับบุคลิกภาพได้

ทว่าจิตวิญญาณของมนุษย์ย่อมต้องการที่พักพิง

ในยามที่ยังมีชีวิต บุคลิกภาพที่แตกสลายจะอาศัยอยู่ในร่างมนุษย์