บทที่ 625 คืบคลานไปข้างหน้า

บทที่ 610: คืบคลานไปข้างหน้า

หยางกั๋วติ้งปฏิเสธคำร้องขอที่จะให้คนจำนวนมากขึ้นเข้ามายังฐานปฏิบัติการ

เขาใช้เวลาเพียง 0.1 วินาทีในการเรียบเรียงคำพูดเพื่อตอบกลับระดับสูงของจักรวรรดิ

เขากล่าวว่า: "สถาบันวิจัยของเราได้รวบรวมบุคลากรที่เก่งกาจที่สุดในสาขานี้จากรัศมีเกือบหนึ่งร้อยปีแสง ทุกคนทำงานเข้าขากันและมีประสบการณ์โชกโชน การให้คนหน้าใหม่เข้ามาตอนนี้ไม่ได้ช่วยอะไรมากไปกว่าการเสียสละชีวิตคนเพิ่มโดยเปล่าประโยชน์ หากคนที่มีอยู่ตอนนี้ยังจัดการไม่ได้ ต่อให้คนมาเพิ่มอีกเท่าไหร่ก็จัดการไม่ได้อยู่ดี"

หยางกั๋วติ้งไม่ใช่คนดื้อรั้นที่เอาแต่ใจตัวเองโดยไร้เหตุผล

ในวินาทีที่เขาตอบกลับไป เขาได้ประเมินและพิจารณาสถานการณ์โดยรวมไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว

ระดับสูงของจักรวรรดิตัดสินใจยอมรับการตัดสินใจของหยางกั๋วติ้ง พวกเขารีบปิดช่องทางการรับสมัครและปฏิเสธคำร้องขอส่วนบุคคลจำนวนมหาศาล

เมื่อเห็นดังนั้น หยางกั๋วติ้งก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

เขากวาดสายตามองสถานการณ์ของเจ้าหน้าที่ในสถาบันวิจัยอีกครั้ง ความรู้สึกในใจนั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง

ในฐานะผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและผู้รับผิดชอบสูงสุด ระบบการจัดการของหยางกั๋วติ้งสามารถสังเกตสถานะการทำงานของทุกตำแหน่งในสถาบันได้แบบเรียลไทม์