กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 600 คุณค่าของนักรบระดับสูงสุด
“ความโง่เขลาของพวกเจ้าทำเอาข้าทึ่งจริงๆ”
ในเสี้ยววินาทีที่ถงหลิงกำลังจะกดนิ้วลงไป เสียงตำหนิที่ดังขึ้นในหัวอย่างกะทันหันทำให้เธอชะงักไป
เธออึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบถามในใจทันที “พี่ที? ครูฝึกหลง?”
ครั้งนี้เฉินเฟิงไม่ได้ดัดเสียง เขาใช้เสียงจริงของตัวเอง ซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างเสียงของที-100 กับครูฝึกหลง จนถงหลิงคาดเดาไม่ได้ว่าเขาเป็นใครกันแน่
“ข้าเป็นใครไม่สำคัญ สำคัญที่ความโง่เขลาของพวกเจ้า ในเมื่อสนามพลังป้องกันเริ่มทำงานแล้ว พวกเจ้าก็ควรจะคุมสถานการณ์ได้ การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น แต่ดูสิ่งที่พวกเจ้าคิดในหัวสิ!”
“เตรียมตัวจะไปตายอย่างกล้าหาญงั้นรึ? คิดว่านั่นเป็นเรื่องน่ายกย่องหรือไง? เพ้ย! นั่นมันโง่! ความโง่ที่ถึงขีดสุดก็คือความเลวร้าย!”
เฉินเฟิงรัวคำด่าใส่ไม่ยั้งจนหัวของถงหลิงอื้ออึงไปหมด
“แต่เราทำเพื่อไม่ให้กองเรือถูกเปิดเผย นี่คือวิธีที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว...”
“ปลอดภัยกับผีน่ะสิ! แกเรียกว่าการยอมแพ้ทั้งที่ยังไม่ได้สู้ว่าปลอดภัยงั้นรึ? การต่อสู้ที่แท้จริงยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ แต่ในหัวพวกเจ้ากลับเอาแต่คิดเรื่องตาย เรื่องชื่อเสียงหลังความตาย มันน่ายกย่องตรงไหน? นั่นเขาเรียกว่าขี้ขลาดและไร้ความรับผิดชอบ ไม่ใช่ความกล้าหาญ!”