บทที่ 606 หน่ออ่อนแห่งเส้นทางนักรบระดับยอดฝีมือ

บทที่ 592 หน่ออ่อนแห่งเส้นทางนักรบระดับยอดฝีมือ

โบราณว่าไว้ งานเขียนไม่มีที่หนึ่ง การต่อสู้ไม่มีที่สอง

การจะประเมินว่านักรบสองคนใครเก่งกว่าใครดูเหมือนจะเป็นเรื่องง่าย

เพียงแค่นำนักรบทั้งสองมาสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง คนที่รอดชีวิตย่อมเป็นผู้ที่แข็งแกร่งกว่า

ไม่มีข้อโต้แย้ง ไม่ต้องถกเถียง

เพราะคนที่ตายไปแล้วย่อมไม่มีค่าพอจะนำมาเปรียบเทียบกับใครอีก

ทว่าการเปรียบเทียบเช่นนี้เป็นเพียงสภาวะในอุดมคติ ซึ่งไม่มีทางเกิดขึ้นจริง

นักรบทุกคนในกองเรือไร้นามล้วนเป็นทรัพยากรล้ำค่า จะให้มาสูญเสียไปอย่างไร้ความหมายเพียงเพื่อตัดสินว่าใครเก่งกว่ากันนั้นเป็นไปไม่ได้

ดังนั้นจึงทำได้เพียงผ่านการจำลองการต่อสู้ แล้วให้ระบบปัญญาประดิษฐ์ประเมินคะแนนรวม หรือไม่ก็เป็นการฝึกซ้อมต่อสู้ที่ควบคุมความรุนแรงไม่ให้ถึงแก่ชีวิต

แต่ที่นี่กลับมีปัญหาใหม่เกิดขึ้น