กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 548 ชีวิตของผู้อื่น
บรูนนา: “แต่ว่า...”
“ไม่มีคำว่าแต่ ฉันบอกเธอได้ชัดเจนเลยว่า ต่อให้เธอพยายามอีกร้อยปี เธอก็ยังเขียนได้แค่ปริญญานิพนธ์ระดับ C อยู่ดี เธอแค่กำลังเสียเวลาชีวิตไปเปล่าๆ”
บรูนนา: “นี่...”
“ฉันอยากให้เธอใช้เวลาสักปีไปทำภาพยนตร์”
“เป็นไปไม่ได้! ไม่มีใครเห็นด้วยหรอก และตัวฉันเองก็ไม่มีวันคิดเรื่องเพ้อเจ้อแบบนั้นแน่”
“อย่าหลอกตัวเองเลย หรือต่อให้เธอหลอกตัวเองได้ เธอก็หลอกฉันไม่ได้หรอก เพราะต่อหน้าฉัน เธอไม่มีความลับอะไรทั้งนั้น”
บรูนนา: “เอ่อ...”
เธอเริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ
“บรูนนา อย่างน้อยก็ลองดูสักครั้ง แค่ปีเดียวก็พอ แค่ปีเดียวเธอก็จะพิสูจน์ได้ว่าสิ่งที่เธอเคยทำมานั้นผิดพลาด เธอมีเงินทุนตั้งต้น และฉันรู้ว่าเธอมีเงินเก็บส่วนตัว ฉันยังรู้ด้วยว่าบัตรโค้ดคริสตัลดำที่เธอใช้เก็บเงินนั้นวางอยู่ในลิ้นชักที่สามด้านซ้ายของตู้เสื้อผ้าสีขาวในห้องนอนของเธอ”