บทที่ 537 สะสางเรื่องราวเก่าก่อน มุ่งหน้าสู่หนทางข้างหน้า

บทที่ 526 สะสางเรื่องราวเก่าก่อน มุ่งหน้าสู่หนทางข้างหน้า

หลังจากทั้งสองพูดคุยกันเสร็จ จงเล่ยก็ตรงดิ่งไปยังห้องซ้อมดนตรีเก็บเสียงทันที พร้อมประกาศกร้าวว่าหากยังแต่งเนื้อร้องเพลง "พันปีสุดท้าย" (The Last Millennium) ไม่เสร็จ ก็จะไม่ยอมนอนเด็ดขาด

เฉินเฟิงที่ถอดเสื้อผ้าล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วได้แต่มองตามหลังจงเล่ยที่กระโดดลงจากเตียงไปพลางหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

ช่างเถอะ ในเมื่อเขาเองก็ไม่ได้หวังจะมีทายาทอยู่แล้ว หากเธออยากจะพยายามให้ถึงที่สุดก็ปล่อยให้เธอทำไปเถอะ

เฉินเฟิงเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะทำได้ถึงระดับไหน

ท่าทีที่จู่ๆ ก็ลุกโชนไปด้วยความมุ่งมั่นของจงเล่ยทำให้เฉินเฟิงตาสว่างขึ้นมาทันที

เขาค้นพบปัญหาอย่างหนึ่ง

การแบ่งปันความวิตกกังวลของตนเองให้ผู้อื่นได้รับรู้บ้าง บางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย กลับกันมันยังช่วยกระตุ้นความฮึกเหิมของคนรอบข้างได้อีกด้วย

การตอบสนองของจงเล่ยเป็นเครื่องเตือนใจให้เขา