บทที่ 535 ไม่ต้องขอบใจ

บทที่ 524 ไม่ต้องขอบใจ

เคยมีช่วงเวลาหนึ่งที่เฉินเฟิงรู้สึกขบเขี้ยวเคี้ยวฟันทุกครั้งที่ได้ยินชื่อของโจวอา

ในสมัยที่เขายังเป็นเพียงคนตัวเล็กๆ โจวอาเคยเป็นฝันร้ายของเขา

โจวอาได้สอนบทเรียนสำคัญให้แก่เขาบทหนึ่ง

ชายผู้นี้แสดงให้เฉินเฟิงเห็นว่า คนที่ถือครองทรัพยากรทางสังคมไว้ในมือแล้วหลงระเริงไปกับอำนาจจนขาดสติ ทำตัวกร่างและโอหังอวดดี พร้อมทั้งเหยียบย่ำชีวิตและศักดิ์ศรีของผู้อื่นอย่างไม่แยแสจะเป็นอย่างไร

ในชีวิตที่แสนธรรมดาของเฉินเฟิง ในฐานะ “เด็กกำพร้า” คนหนึ่ง เขาเคยพบเห็นความมืดดำในสังคมมามาก

แต่ความขัดแย้งในระดับชาวบ้านทั่วไปมักเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย หรือไม่ก็เป็นอารมณ์ชั่ววูบที่จบลงด้วยการนองเลือด

ทว่าการใช้อำนาจมืดปิดฟ้าด้วยมือเดียวแบบโจวอา ที่เพียงแค่ขยับนิ้วก็สามารถทำลายชีวิตคนอื่นได้นั้น เป็นสิ่งที่เฉินเฟิงไม่เคยพบเห็นมาก่อน