บทที่ 517 นายไม่มีทางตายก่อนฉันหรอก

# ตอนที่ 506: นายไม่มีทางตายก่อนฉันหรอก

เมื่อเห็นแม่ของลูกที่จู่ๆ ก็ดูแปลกตาไป เฉินเฟิงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

เธอกำลังยิ้ม แต่ในรอยยิ้มนั้นไม่มีความสุขเจือปนอยู่เลย มีเพียงความรู้สึกปลดปล่อยและอ้างว้างจางๆ เท่านั้น

“เฉินเฟิง จริงๆ แล้วฉันมีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจเลย ทั้งที่นายเป็นคนที่เห็นการเสียสละมามากที่สุด และตัวนายเองก็เคยตายในสนามรบมาหลายครั้ง ฉันนึกว่านายจะมีจิตใจที่พร้อมรับมือกับเรื่องนี้ได้ดีที่สุด แต่ทว่า...”

เฉินเฟิงตอบ “อาจเป็นเพราะฉันเกิดในศตวรรษที่ 21 มุมมองชีวิตของฉันถูกสร้างขึ้นในยุคนั้น ดังนั้นต่อให้ฉันจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้มานานกว่าเดิมแค่ไหน สิ่งที่ฝังรากลึกอยู่ในใจก็ไม่ได้เปลี่ยนไปง่ายๆ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่ มันไม่ส่งผลต่อความสามารถในการตัดสินใจของฉันหรอก ยุคสมัยของเราห่างกันถึงหนึ่งพันปี สิ่งที่พวกเธอเห็นว่าเป็นเรื่องปกติ ฉันเรียนรู้ไม่ได้ และก็ไม่คิดจะเรียนรู้ด้วย”

ถังเทียนซินพยักหน้าเบาๆ “อืม ฉันเข้าใจแล้ว”

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เธอไปทำงานเถอะ” เฉินเฟิงโบกมือ

ตอนนี้สงครามในแถบดาวเคราะห์น้อยยังคงดำเนินอยู่ไม่หยุดหย่อน ถังเทียนซินในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดจะละทิ้งหน้าที่นานเกินไปไม่ได้

เฉินเฟิงมองตามหลังถังเทียนซินที่หันหลังเดินจากไป เขาคิดในใจเงียบๆ ว่า จริงๆ แล้วตัวเขาเองก็ไม่มีสิทธิ์ไปรังเกียจความ “เลือดเย็น” ของถังเทียนซิน

หากเลือกได้ เธอก็คงอยากใช้ชีวิตอย่างอ่อนโยนและใจดีเช่นกัน