กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 504 กาลเวลาไร้ปรานี
ฟึ่บ!
แปดนาทีต่อมา เฉินเฟิงหลบเลี่ยงลำแสงปืนใหญ่ทำลายดวงดาวนัดสุดท้ายที่ไล่หลังมาได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนจะเบี่ยงตัวพุ่งเข้าไปหลบหลังชั้นโล่พลังงานยักษ์ที่ซ้อนทับกันอยู่หลายชั้น
สำเร็จแล้ว!
……
ถังเทียนซินถอนหายใจยาวออกมาด้วยความโล่งอก พลางยกมือขึ้นเช็ดดวงตาอย่างเงียบๆ
โดยไม่รู้ตัว น้ำตาของเธอก็เอ่อล้นออกมาจนเต็มเบ้า
ผู้คนต่างหวนนึกถึงคำพูดของเฉินเฟิงก่อนออกเดินทางที่เปรียบตนเองเป็นเพียงมดพิษ และนึกถึงประโยคที่ว่า “แม้แต่มดก็ยังดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด”
เมื่อต้องเผชิญกับการสังหารหมู่ที่ศัตรูทำอย่างย่ามใจ สิ่งมีชีวิตที่เปราะบางและเล็กจ้อยดั่งมด ก็ยังมีสิทธิ์ที่จะลุกขึ้นต่อต้าน
จงเล่ย ศิลปินผู้โด่งดังและประสบความสำเร็จสูงสุดหลังยุคศตวรรษที่ 21 เคยกล่าวไว้ว่า